Het verhaal van deelnemer Nicole Pagie-Broers…..

08 februari 2024 07:23

16 januari 2024

Nicole was 30 toen ze dat ene verschrikkelijke telefoontje kreeg. Ze stond met haar dochtertje in de kinderwagen nietsvermoedend met een vriendin over koetjes en kalfjes te kletsen toen ze gebeld werd door het ziekenhuis. Mevrouw, we hebben geen goed nieuws! U heeft baarmoederhalskanker.

Een aantal maanden voor dit impactvolle telefoontje had ze netjes gehoor gegeven aan haar eerste oproep voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker.

“Ik dacht dat het uitstrijkje een formaliteit zou zijn, je verwacht toch niet dat je op je 30e de diagnose kanker krijgt”.

Haar wereld stortte in na dat ene telefoontje.

“Mijn hoofd maakte overuren, ik zag mijn leven letterlijk aan me voorbij flitsen. Alle mooie en minder mooie momenten. En wat zo raar is, een paar minuten na het telefoontje werd mijn dochtertje ziek en dan ga je ook gewoon weer over op de automatische piloot, dan ga je verder met leven alsof dat ene telefoontje er even niet geweest is”.

Onderzoeken en behandelingen volgden. Een hele zware tijd! Ziek zijn en dan ook nog twee kleine kindjes opvoeden in Coronatijd, dat is heftig.

“Ik was moe, herstellende maar ik moest tegelijkertijd thuis onderwijs geven omdat de wereld op slot zat. Je bent kwetsbaar en bang, maar je moet ook sterk zijn, want er zijn twee kleine mensjes waar je voor moet zorgen. Angst of je het wel gaat redden, angst om je kinderen zo jong zonder moeder achter te laten. Surrealistisch, een hele rare tijd eigenlijk.

Máár ‘Bad days build better days’. Nu ben ik vijf jaar verder. Het gaat weer een stuk beter met mij! Ik heb de vele onderzoeken, zenuwslopende wachtmomenten, pittige operaties en alle andere behandelingen overleefd. En ik ga nu met mijn man en vrienden aan de Verbeeten Challenge 5 km wandelen mee doen, om dat te vieren.

Deze nare ziekte heeft me namelijk ook iets goeds gebracht. Ik ben gegroeid. Ik kijk anders tegen het leven aan en maak me niet meer druk om wat andere denken of vinden. Ik heb meer begrip voor de mensen om me heen. Kan mensen voortaan heel goed laten zijn wie ze zijn. Leven en laten leven, letterlijk en figuurlijk. En dat komt omdat ik meer in liefde denk, want de liefde van de mensen om mij heen heeft mij in deze periode overeind gehouden.

Samen met deze mensen ga ik deze challenge aan en ga ik geld inzamelen om zo mijn steentje bij te dragen aan dit mooie initiatief."

"Focus je op de zon, dan valt de schaduw vanzelf achter je!" – Nicole –